Τα Δύο Φίδια του Ναού της Ηλιουπόλεως

Τα Δύο Φίδια του Ναού της Ηλιουπόλεως

Ο Ασίμ πλησίασε την πόρτα του Ναού και, χωρίς να διστάσει, την έσπρωξε. Ένιωσε τις γάμπες του να ηλεκτρίζονται. Ήταν η πρώτη μέρα του μήνα και το όνειρο που είχε δει λίγες νύχτες πριν υπαγόρευε αυτή την επίσκεψη στο Ναό. Έπρεπε να πάρει μία συμβουλή από το Ιερατικό γιατί βρισκόταν σε μία κρίσιμη στιγμή. Στο Παλάτι επικρατούσε αναβρασμός, το ίδιο και στο σπίτι του. Έψαχνε απαντήσεις και έπρεπε να τις αποκτήσει άμεσα. Μπήκε μέσα στο χώρο και κατέβασε την κουκούλα του μανδύα του. Έξω ήταν ακόμη πρωί, αλλά μέσα θα έπαιρνες όρκο ότι ήταν μεσάνυχτα. Η δέσμη φωτός που έμπαινε από τις στενές σχισμάδες των τοίχων θα μπορούσε να πηγάζει από τον Ήλιο, αλλά θα μπορούσε να κατεβαίνει και από το Φεγγάρι. Υγρασία.

Ένα σούρσιμο ποδιών βιαστικών ακούστηκε από τον διάδρομο που έστεκε μπροστά του. Ένας υπηρέτης ερχόταν προς το μέρος του μάλλον για να τον οδηγήσει στο Ιερό. Πράγματι, υποκλίθηκε μπροστά του κοφτά και του έκανε νόημα να τον ακολουθήσει. Στο βάθος βρισκόταν η κεντρική αίθουσα, ένας μεγάλος χώρος που ζεσταινόταν από φωτιές δεξιά και αριστερά, ενώ στη μέση ένας διάδρομος οδηγούσε σε δύο πέτρινα σκαμνιά που στέκονταν αντικριστά. Ανάμεσά τους τον περίμενε μια γυναικεία φιγούρα, σκεπασμένη με πέπλα και με το πρόσωπο ακάλυπτο, με τα χέρια σταυρωμένα στην κοιλιά. Πίσω του ο υπηρέτης εξαφανίστηκε, κλείνοντας την πόρτα. Η καρδιά του φτερούγισε. Η ψηλόλιγνη φιγούρα πρέπει να ήταν η Ελληνίδα που είχε έρθει στην Αίγυπτο από το μαντείο της Δωδώνης. Ήταν η κρυφή ελπίδα του ότι θα συναντούσε εκείνη. Η φήμη της στην πόλη είχε κυκλοφορήσει ήδη, τόσο για τα σταράτα λόγια της, όσο και για τα γκρίζα μάτια της που δεν έβαφε όπως οι Αιγύπτιες.

Προχώρησε προς το μέρος της και την είδε να υποχωρεί λίγο και να παίρνει θέση στο σκαμνί αριστερά, περιμένοντας τον να καθίσει στα δεξιά. Το έκανε και πήρε μια ανάσα, χωρίς να τολμάει για κάποιο λόγο να σηκώσει το βλέμμα του. Είχε την αίσθηση ότι δε θα τα ξανατραβούσε από πάνω της αν το έκανε. Ξεκίνησε να μιλάει, κρατώντας τη συγκέντρωσή του στα χέρια της που παρέμεναν διπλωμένα στην ποδιά του ρούχου της.

“Έρχομαι με όλο το σεβασμό να κάνω κάποιες ερωτήσεις. Με πονάνε όλα αυτό το διάστημα. Αισθάνομαι ότι στο Παλάτι, όπου έχω υψηλή θέση και ηγούμαι μιας ομάδας που καθορίζει το εμπόριο και την είσοδο και έξοδο των εμπορευμάτων από την Αίγυπτο, παραμονεύουν κινδύνοι. Στο σπίτι μου αναζητώ φως και αγάπη, αλλά η σύζυγός μου το μόνο που μου ζητάει είναι άδεια να επισκεφτεί τους γονείς της στην Κάτω Αίγυπτο και μάλιστα τώρα στην πιο δύσκολη στιγμή. Τι σημαίνει αυτό; Είναι σημάδι ότι έρχεται κάτι κακό που θα έπρεπε να γνωρίζω;”

Η Ιέρεια πήρε μια βαθιά ανάσα και σήκωσε το πανί από το καλάθι που βρισκόταν δίπλα της. Από μέσα ξεπρόβαλλαν δύο φίδια. Ο Ασίμ τραντάχτηκε εσωτερικά χωρίς να κουνηθεί από τη θέση του, αν και ήξερε ότι ήταν δαμασμένα και καθόλου δηλητηριώδη. Τα φίδια βγήκαν από το καλάθι, πρώτα το μαύρο και έπειτα το ασημένιο και σύρθηκαν στο πάτωμα. Η Ιέρεια τα παρατήρησε για λίγο σιωπηλή να σχηματίζουν σχήματα με τα σώματά τους στις πλάκες.

“Η γυναίκα σου φεύγει από το σπίτι σου χωρίς να σκοπεύει να ξαναγυρίσει. Η οικογένειά της έχει γνωριμίες στην Κάτω Αίγυπτο, έτσι δεν είναι; ” Ο Ασίμ κατένευσε, χωρίς καλά-καλά να ακούει το μήνυμα. Είχε αγκιστρωθεί το βλέμμα του στα δάχτυλα της Ιέρειας που πραγματοποιούσαν κινήσεις, οι οποίες έμοιαζαν ίδιες με των φιδιών, σε σημείο που δεν ήξερε αν τα μιμούταν ή αν τα οδηγούσε εκείνη σε αυτές. “Της στέλνουν μηνύματα συχνά πιέζοντας να σε αφήσει και θέλουν να την ξαναπαντρέψουν όσο είναι ακόμη νέα. Να ξέρεις ότι σε αυτό παίζει μεγάλο ρόλο ο αδερφός της και η σύζυγός του, ένα ζευγάρι στην ίδια περίπου ηλικία με σένα. Ο άντρας αυτός έχει πολιτικές βλέψεις και ποτέ δεν του άρεσε ότι δεν τον κάλεσες στο Παλάτι. Ο καλύτερός του φίλος όμως θα το κάνει αν πάρει τη γυναίκα σου για σύζυγο”.

Ο Ασίμ έδειξε να ξυπνάει από το λήθαργο. Την κοίταξε στα μάτια και το γκρίζο φεγγοβόλημα που είδε να αστράφτεί εκεί μέσα τον έκανε ασυναίσθητα να σκύψει προς το μέρος της.
“Θα την εμποδίσω να φύγει, είναι τόσο απλό”.

 

 

Το θηλυκό ασημένιο φίδι πλατάγισε τη γλώσσα του.

“Τόσο απλό δεν θα είναι, άντρα της Αιγύπτου. Πρέπει πρώτα να προσπαθήσεις να την πάρεις με το μέρος σου, γιατί μπορεί το σπίτι να μην έχει πια αγάπη, θέλεις όμως να έχει χρήματα. Ας φύγει αν το θέλει, αλλά χωρίς να πάρει την περιουσία σου μαζί”.

“Κατάλαβα”, μουρμούρισε ο Ασίμ. “Θα προσπαθήσω να κινηθώ με διπλωματία. Στο Παλάτι; Τι να προσέξω;”

“Τον μήνα που ξεκίνησε σήμερα απολύτως τίποτα. Και δουλειά θα έχεις και υποθέσεις προσωπικές να λύσεις. Κατά την Άνοιξη που έρχεται μπορεί όμως να έχεις αναταραχές”.

“Αναδουλειές;” ρώτησε ο Ασίμ, προσπαθώντας να μην χαμογελάσει γιατί η προφορά της ήταν πράγματι έντονη. Παρόλο που τα μηνύματα που άκουγε δεν ήταν εύκολα, ένιωθε παράξενα τονωμένος, δυνατός και αισιόδοξος μονομιάς.

“Αναδουλειές γιατί δε θα βοηθήσει τις σοδειές και τα πλοία ο καιρός στην Αίγυπτο. Να ετοιμάζεσαι για γκρίνιες και δυσαρεστημένα πρόσωπα”.

“Για τους στενούς μου συνεργάτες τι μπορείς να μου πεις;”

“Έχεις κοντά δίπλα σου έναν καλό άντρα, αλλά ανεπαρκή στα καθηκοντά του. Καλή καρδιά, καλή θέληση, αλλά αποτέλεσμα που θα μπορούσε να είναι καλύτερο, παρόλο που τον έχεις σπρώξει πολύ προς τα πάνω”. Ο Ομάρ ήταν αυτός. “Παραδίπλα σου στέκεται ένας άλλος άντρας, επιπόλαιος και διπλωμάτης αλλά ψεύτης με υποχρεώσεις μεγάλες δικές του.” Αυτός έπρεπε να είναι ο Γκιάσι. “Αλλά αυτόν που πρέπει να προσέχεις περισσότερο είναι ο τελευταίος που στέκεται δίπλα στον δεύτερο και τον έχει βάλει να υπηρετεί κάθε του επιθυμία. Το ξέρεις αυτό;”. Ε, βέβαια. Ο Ουρ.

Τα βλέμματα του Ασίμ και της Ιέρειας συναντήθηκαν και βυθίστηκαν το ένα στο άλλο. Οι βαθύτερες υποψίες του τώρα θα επιβεβαιώνονταν. “Συναντιούνται κρυφά από εσένα και σπρώχνουν παράνομα εμπορεύματα του τελευταίου μέσα από το Παλάτι. Βάζουν εσένα όμως να υπογράφεις τις άδειες.”

Ο Ασίμ έσφιξε τις γροθιές του. “Πώς χειρίζομαι τη συνομωσία; Αν είμαστε όλοι ισότιμοι, τι μπορώ να κάνω;”. Η Ιέρεια σιώπησε. “Με συγχωρείς, ξέρω ότι δεν είναι δική σου δουλειά αυτή η ερώτηση. Εγώ πρέπει να βρω τη λύση.” Έκανε να σηκωθεί, όταν το φίδι με το σκούρο χρώμα που πρέπει να ήταν το αρσενικό, τυλίχτηκε γύρω από το πόδι του και απομακρύνθηκε και πάλι. “Σου λέει να ησυχάσεις”, χαμογέλασε η Ιέρεια και σηκώθηκε και εκείνη από το πέτρινο κάθισμα. “Έχεις προστασία από το Κακό”. Ο Ασίμ κούνησε σκεπτικός το κεφάλι. Το ένιωθε κι εκείνος, αλλά…πώς;

“Άκουσέ με”, είπε η Ιέρεια. “Τον μήνα Μάρτιο θα αρχίσουν οι πλημμύρες στο μεγάλο ποτάμι και κάποιες επιθέσεις από τα Βόρεια. Εκεί θα δεις τις πρώτες αντιδράσεις από την ομάδα σου. Εκεί είναι και η ευκαρία να σταματήσει η παράνομη διακίνηση. Σταμάτα απλώς να υπογράφεις ό,τι έρχεται από μια χώρα της Μεσογείου που τον Μάρτιο και Απρίλιο θα βρίσκεται σε πόλεμο. Τα εμπορεύματα θα έχουν χαμηλότερη τιμή από το αναμενόμενο παρά τον πόλεμο. Εκείνοι θα το καταλάβουν, θα φοβηθούν και θα σταματήσουν χωρίς να έρθεις σε ρήξη.”.

Ήταν η πρώτη φορά που ο Ασίμ χαμογέλασε.

“Σου είπα, άντρα της Αιγύπτου, πρέπει να έχεις γεννηθεί με ολόγιομο Φεγγάρι για να έχεις τέτοια τύχη. Θα σου δείξει η ζωή που βρίσκεται η προδοσία, και θα βγεις αλώβητος. Μόνο πρόσεξε τον πρώτο άντρα και τις ελλείψεις του. Μπορεί να χρειαστεί να τον αντικαταστήσεις μετά το Καλοκαίρι για να ενδυναμώσεις τη θέση σου στο Παλάτι. Έλα να με βρεις ξανά αν θες τότε”.

Ο Ασίμ ήξερε ότι ήταν ώρα να φύγει, αλλά η ξενική προφορά της Ελληνίδας, τα σκιστά μάτια της που έλαμπαν στο ημίφως, και οι ίδιες του οι σκέψεις τον κρατούσαν εκεί στη θέση του. Τα δύο φίδια, αρσενικό και θηλυκό, μπλέκονταν ανάμεσα στα πόδια τους σε μία ιερή συμφωνία και συμμαχία που είχε κλειστεί εκείνη την ημέρα. Γιατί δεν τον έδιωχνε παρά μόνο τον κοίταζε σχεδόν ντροπαλή με ένα μικρό μειδίαμα να ανασηκώνει τη δεξιά πλευρά του στόματός της; Γιατί δεν του έλεγε να φύγει;